ویزای نامزدی K1 آمریکا برای فردی است که خارج از آمریکا زندگی می کند و قصد دارد با یک شهروند ایالات متحده در آمریکا ازدواج کند. شهروند آمریکایی ابتدا فرم I-129F را برای نامزد خود به USCIS می فرستد و در صورت طی شدن مراحل پرونده، نامزد خارجی می تواند برای ویزای K1 اقدام کند.
بعد از ورود با K1، زوج باید حداکثر ظرف 90 روز با همان شهروند آمریکایی که پتیشن را ثبت کرده ازدواج کنند. سپس دارنده K1 می تواند برای تغییر وضعیت و دریافت گرین کارت آمریکا اقدام کند.
اما برای متقاضیان ایرانی در سال 2026 یک موضوع بسیار مهم قبل از هر چیز وجود دارد: امکان ثبت یا تایید I-129F الزاما به معنی امکان صدور ویزای K1 نیست. شرایط فعلی صدور ویزا برای اتباع ایران باید قبل از پرداخت هزینه و شروع پرونده جداگانه بررسی شود.
از 1 ژانویه 2026 محدودیت های Presidential Proclamation 10998 اجرایی شده است. بر اساس اطلاعیه رسمی وزارت امور خارجه آمریکا، صدور ویزا برای اتباع ایران در دسته های مهاجرتی و غیرمهاجرتی به طور گسترده تعلیق شده و فقط استثناهای مشخصی وجود دارد.
ویزای K1 از نظر طبقه بندی یک ویزای غیرمهاجرتی است؛ بنابراین یک متقاضی ایرانی نباید صرفا به دلیل نامزد بودن با شهروند آمریکا تصور کند که صدور K1 برای او قطعی یا از محدودیت فعلی مستثنی است.
نتیجه: اگر متقاضی اصلی ایرانی است، قبل از اینکه درباره K1 یا CR1 تصمیم بگیرید باید وضعیت روز پرونده، تابعیت ها، پاسپورت مورد استفاده، محل اقامت و استثناهای احتمالی بررسی شود.
ویزای K1 که با عنوان Fiancé(e) Visa شناخته می شود، برای نامزد خارجی یک شهروند آمریکایی طراحی شده است. هدف این ویزا این است که شخص خارجی وارد آمریکا شود، با همان شهروند آمریکایی ازدواج کند و سپس در صورت داشتن شرایط قانونی برای Adjustment of Status یا تغییر وضعیت به مقیم دائم اقدام کند.
این مسیر با روش های دیگر مهاجرت تفاوت مهمی دارد: K1 برای رابطه ای است که هنوز به ازدواج قانونی تبدیل نشده است. اگر زوج قبلا ازدواج کرده باشند، اصولا K1 مسیر مناسب آنها نیست و باید ویزاهای مربوط به همسر مانند CR1 یا IR1 بررسی شود.
برای اینکه پرونده از نظر اولیه در مسیر K1 قرار بگیرد، چند شرط اساسی وجود دارد:
پتیشن I-129F توسط شهروند آمریکایی ثبت می شود. مقیم دائم یا دارنده گرین کارت نمی تواند صرفا با استفاده از K1 نامزد خود را وارد آمریکا کند.
اگر یکی از طرفین قبلا ازدواج کرده است، ازدواج قبلی باید به صورت قانونی از طریق طلاق، فوت همسر یا روش قانونی دیگری پایان یافته باشد.
K1 برای ایجاد یک فرصت 90 روزه جهت شناخت اولیه یا تصمیم گیری درباره ازدواج طراحی نشده است. زوج باید هنگام ثبت پرونده قصد واقعی داشته باشند که بعد از ورود متقاضی به آمریکا ظرف 90 روز با یکدیگر ازدواج کنند.
هر دو نفر باید بتوانند مطابق قوانین محل ازدواج در آمریکا با یکدیگر ازدواج کنند.
به طور کلی زوج باید در دو سال قبل از تاریخ ثبت I-129F حداقل یک بار حضوری یکدیگر را ملاقات کرده باشند.
خیر. این یکی از اشتباهات رایج در مطالب فارسی درباره ویزای نامزدی است.
قانون نمی گوید زوج باید دو سال با یکدیگر رابطه داشته باشند. منظور این است که در بازه دو سال قبل از ثبت I-129F معمولا باید حداقل یک ملاقات حضوری میان آنها انجام شده باشد.
برای مثال اگر شما شش ماه است با یک شهروند آمریکایی در رابطه هستید اما دو ماه قبل یکدیگر را حضوری ملاقات کرده اید، صرف کوتاه بودن مدت رابطه به معنی نقض این شرط نیست. البته واقعی بودن رابطه و قصد ازدواج همچنان باید قابل اثبات باشد.
تماس تصویری، پیام، تماس تلفنی و فعالیت مشترک آنلاین می تواند برای اثبات ادامه رابطه مفید باشد، اما به طور معمول جای شرط ملاقات فیزیکی را نمی گیرد.
USCIS در شرایط محدودی می تواند با Waiver این شرط موافقت کند؛ برای مثال اگر ملاقات حضوری برای شهروند آمریکایی باعث سختی بسیار شدید شود یا ملاقات قبل از ازدواج برخلاف یک عرف فرهنگی تثبیت شده باشد. گرفتن چنین استثنایی خودکار نیست و باید مستند شود.
قبل از پرداخت هزینه و ثبت I-129F، شرایط رابطه، ملاقات حضوری، ازدواج قبلی، تابعیت متقاضی و محدودیت های 2026 باید با هم بررسی شوند.
شهروند آمریکایی پتیشن Form I-129F را همراه با مدارک لازم برای USCIS ارسال می کند. هدف این مرحله اثبات رابطه واجد شرایط و درخواست شناسایی نامزد خارجی برای فرایند K1 است.
USCIS اطلاعات هویتی، سوابق، رابطه زوج، ملاقات حضوری، ازدواج های قبلی و سایر موارد مورد نیاز را بررسی می کند. ممکن است پرونده مستقیما تایید شود یا برای مدارک بیشتر RFE صادر شود.
پس از تایید، پرونده به National Visa Center منتقل می شود. NVC برای پرونده شماره کنسولی ایجاد کرده و آن را برای ادامه فرایند به سفارت یا کنسولگری مربوط ارسال می کند.
متقاضی K1 باید فرم آنلاین DS-160 را تکمیل کند. اطلاعات این فرم باید با I-129F، پاسپورت، سوابق سفر، کار، تحصیل، آدرس و اطلاعات رابطه هماهنگ باشد. برای آشنایی کامل با بخش های فرم می توانید راهنمای تکمیل فرم DS-160 را بخوانید.
معاینه پزشکی باید توسط Panel Physician مورد تایید همان سفارت انجام شود. مراجعه به پزشک عادی یا کلینیک دلخواه جای مدیکال رسمی K1 را نمی گیرد.
افسر کنسولی مدارک، شرایط قانونی، واقعی بودن رابطه، توان مالی، سوابق متقاضی و سایر موارد را بررسی می کند. نتیجه هر پرونده می تواند با پرونده دیگر متفاوت باشد و بعضی پرونده ها وارد Administrative Processing می شوند.
اگر K1 صادر شود، متقاضی باید در مدت اعتبار ویزا وارد ایالات متحده شود. K1 برای یک بار ورود صادر می شود و اعتبار آن می تواند حداکثر 6 ماه از تاریخ صدور باشد.
دارنده K1 باید حداکثر ظرف 90 روز پس از ورود با همان شهروند آمریکایی که I-129F را برای او ثبت کرده ازدواج کند.
بعد از ازدواج، متقاضی می تواند در صورت داشتن شرایط قانونی Form I-485 را برای Adjustment of Status ارسال کند و مسیر دریافت اقامت دائم آمریکا را ادامه دهد.
فهرست دقیق مدارک می تواند با توجه به سفارت، کشور محل اقامت و شرایط پرونده متفاوت باشد؛ اما مدارک اصلی معمولا شامل موارد زیر هستند:
| مدرک | توضیح |
|---|---|
| پاسپورت معتبر | با شرایط اعتبار مورد نیاز برای سفر به آمریکا |
| تاییدیه DS-160 | برای متقاضی K1 و هر متقاضی K2 به صورت جداگانه |
| شناسنامه یا Birth Certificate | مطابق دستورالعمل Civil Documents مربوط به کشور |
| مدارک پایان ازدواج قبلی | طلاق نامه یا گواهی فوت همسر قبلی برای هر یک از طرفین در صورت وجود |
| Police Certificate | مطابق قواعد کشور محل اقامت و سوابق اقامتی متقاضی |
| مدارک مدیکال | از پزشک مورد تایید سفارت |
| مدارک رابطه | عکس، سفر مشترک، مکالمات، تماس ها، دیدارها و سایر شواهد قابل اتکا |
| مدارک مالی | از جمله Form I-134 در صورتی که درخواست شود |
| عکس ویزا | مطابق استاندارد عکس ویزای آمریکا |
| مدارک پتیشن | مدارک مرتبط با I-129F و نامه های پرونده |
یکی از بخش های کلیدی K1 اثبات این است که رابطه صرفا برای دریافت مزیت مهاجرتی ایجاد نشده است. هیچ مدرک واحدی وجود ندارد که به تنهایی موفقیت پرونده را تضمین کند. افسر مجموعه شواهد و هماهنگی آنها را بررسی می کند.
مدارک مفید می توانند شامل این موارد باشند:
ارسال صدها صفحه چت بدون ساختار الزاما بهتر از یک پرونده مرتب و منطقی نیست. تاریخ ها، نحوه آشنایی، زمان ملاقات ها و پاسخ های زوج باید با مدارک و فرم ها سازگار باشند.
این قسمت در بسیاری از مقالات فارسی اشتباه نوشته شده است.
در مرحله کنسولی K1، افسر باید قانع شود که متقاضی احتمالا تبدیل به Public Charge نخواهد شد. در این مرحله ممکن است از نامزد شهروند آمریکا فرم I-134 یا Affidavit of Support خواسته شود.
بعد از ورود به آمریکا و ازدواج، زمانی که متقاضی I-485 را برای اقامت دائم ثبت می کند، بحث I-864 مطرح می شود.
| موضوع | I-134 | I-864 |
|---|---|---|
| مرحله | فرایند ویزای K1 در سفارت | پس از ازدواج و هنگام Adjustment of Status |
| هدف | اثبات حمایت مالی در مرحله ویزا | Affidavit of Support برای اقامت دائم |
| معیار مالی | قواعد مخصوص I-134 | معمولا حداقل 125 درصد Federal Poverty Guidelines با قواعد مربوط به I-864 |
وزارت امور خارجه در راهنمای K1 توضیح می دهد که معیار 125 درصدی I-864 عینا برای I-134 مرحله K1 اعمال نمی شود و در بررسی I-134 به معیار 100 درصد Federal Poverty Guideline اشاره شده است. با این حال تصمیم نهایی درباره کفایت حمایت مالی با افسر و شرایط پرونده مرتبط است.
برای جزئیات بیشتر مقاله فرم I-134 چیست؟ را مطالعه کنید.
مصاحبه K1 فقط بررسی چند عکس عاشقانه نیست. افسر باید شرایط قانونی و واقعی بودن رابطه را بررسی کند و ممکن است درباره سابقه شخصی، ازدواج قبلی، نحوه آشنایی، ملاقات ها و برنامه ازدواج سوال بپرسد.
پاسخ حفظ شده یا ساختگی می تواند اختلاف میان فرم ها، مدارک و گفته های شما ایجاد کند. بهترین آمادگی این است که اطلاعات پرونده خودتان را دقیق بدانید و درباره چیزی که وجود ندارد داستان نسازید.
برای آماده سازی مدارک می توانید چک لیست مدارک مصاحبه سفارت آمریکا را نیز ببینید.
وزارت امور خارجه آمریکا اعلام کرده است که از 30 مارس 2026 بررسی Online Presence به متقاضیان چند دسته دیگر از ویزاها از جمله K1 و K2 گسترش یافته است.
در دستورالعمل اعلام شده از متقاضیان این دسته ها خواسته شده تنظیمات حریم خصوصی پروفایل های شبکه اجتماعی خود را برای این بررسی روی حالت Public یا Open قرار دهند.
هدف این بررسی صرفا شمارش فالوئر یا بررسی عکس های شخصی نیست. اطلاعات آنلاین می توانند در کنار فرم DS-160، سوابق، هدف سفر و سایر داده های پرونده در فرایند Vetting بررسی شوند.
اطلاعات موجود در DS-160، سوابق آنلاین و توضیحات روز مصاحبه نباید به شکلی باشند که تناقض قابل توجه ایجاد کنند. حذف عجولانه حساب ها یا ارائه اطلاعات نادرست نیز راه حل مناسبی نیست.
هزینه پرونده فقط هزینه سفارت نیست. مسیر K1 چند مرحله دارد و بعد از ازدواج نیز هزینه Adjustment of Status مطرح می شود.
| مرحله | هزینه رسمی پایه در زمان به روز رسانی مقاله | توضیح |
|---|---|---|
| Form I-129F | 675 دلار | هزینه ثبت پتیشن نزد USCIS |
| K Visa Fee | 265 دلار برای هر متقاضی | برای K1 و هر متقاضی K2 به صورت جداگانه |
| مدیکال | متغیر | به سفارت، کشور و پزشک مورد تایید بستگی دارد |
| ترجمه و مدارک | متغیر | به تعداد مدارک و کشور محل اقدام بستگی دارد |
| Form I-485 | 1440 دلار برای بسیاری از متقاضیان بزرگسال | پس از ازدواج برای Adjustment of Status؛ شرایط و سن متقاضی روی هزینه اثر دارد |
| I-765 با I-485 در شرایط مربوط | 260 دلار | در صورت درخواست EAD بر پایه I-485 واجد شرایط و طبق تعرفه فعلی |
| Advance Parole با I-131 | 630 دلار | در صورت نیاز به درخواست سند سفر و داشتن شرایط |
هزینه های USCIS و Department of State ممکن است تغییر کنند. قبل از هر پرداخت باید Fee Schedule رسمی همان روز بررسی شود. مبالغ جدول به معنی محاسبه هزینه کامل هر پرونده نیست.
برای یک متقاضی K1 بدون فرزند، فقط دو هزینه اصلی ثابت مرحله اولیه در تعرفه فعلی شامل 675 دلار I-129F + 265 دلار هزینه K Visa است؛ یعنی 940 دلار، بدون احتساب مدیکال، ترجمه، سفر، اقامت، تهیه مدارک و هزینه های بعد از ورود.
اگر K2 وجود داشته باشد، برای هر متقاضی ویزای K باید درخواست ویزا و هزینه کنسولی جداگانه در نظر گرفته شود.
برای K1 نباید عددی مانند «حتما 8 ماه» یا «قطعا یک سال» به عنوان مدت ثابت اعلام کرد.
زمان پرونده از چند قسمت مستقل تشکیل می شود:
بنابراین کوتاه ترین یا متوسط ترین زمان سال های گذشته نباید به عنوان وعده برای پرونده جدید استفاده شود. وضعیت واقعی باید در زمان ثبت پرونده بررسی شود.
اگر پرونده بعد از مصاحبه وارد بررسی بیشتر شده است، مقاله Administrative Processing ویزای آمریکا می تواند دید بهتری درباره این مرحله به شما بدهد.
پتیشن تایید شده I-129F اصولا 4 ماه از تاریخ تایید USCIS اعتبار دارد. اگر پردازش کنسولی در این مدت تمام نشود، افسر کنسولی در شرایط لازم می تواند اعتبار پتیشن را تمدید کند.
فرزند واجد شرایط متقاضی اصلی می تواند برای K2 اقدام کند. طبق دستورالعمل I-129F، فرزند برای این طبقه بندی باید مجرد و زیر 21 سال باشد.
برای فرزند نیازی به I-129F مستقل نیست، اما باید در پتیشن مربوط ذکر شده باشد و برای هر متقاضی K2 درخواست ویزا و DS-160 جداگانه تکمیل شود.
خیر. K2 می تواند همراه دارنده K1 یا بعد از او وارد شود، اما نباید قبل از دارنده K1 وارد آمریکا شود.
همچنین اگر قرار است فرزند به صورت Follow-to-Join از همان پتیشن K1 استفاده کند، محدودیت زمانی مهمی وجود دارد؛ وزارت امور خارجه اعلام کرده در صورتی که بیش از یک سال از تاریخ صدور K1 اصلی گذشته باشد، فرزند دیگر برای دریافت K2 بر اساس همان پرونده واجد شرایط نخواهد بود و مسیر دیگری باید بررسی شود.
ورود با K1 پایان پرونده نیست؛ در واقع بخش دوم مسیر از همین جا شروع می شود.
دارنده K1 باید با همان شهروند آمریکایی petitioner ازدواج کند. K1 مجوز عمومی برای ورود به آمریکا و سپس ازدواج با هر شهروند دیگری نیست.
ازدواج باید مطابق قانون ایالت مربوط ثبت شود و Marriage Certificate معتبر دریافت شود.
پس از ازدواج، متقاضی می تواند در صورت واجد شرایط بودن برای Adjustment of Status درخواست بدهد.
اگر در زمان اعطای اقامت دائم کمتر از دو سال از ازدواج گذشته باشد، اقامت معمولا به صورت Conditional Permanent Residence صادر می شود. برای برداشتن شرط اقامت، در زمان قانونی مربوط باید موضوع Form I-751 بررسی شود.
برای آشنایی با ماهیت اقامت دائم، مقاله گرین کارت آمریکا چیست؟ را بخوانید.
K1 برای ازدواج با petitioner مشخص صادر شده است و وضعیت K1 بعد از 90 روز به سادگی برای ادامه نامزدی تمدید نمی شود.
اگر ازدواج انجام نشود، دارنده K1 نمی تواند صرفا بر مبنای همان K1 مسیر عادی Adjustment of Status را ادامه دهد. ماندن بدون وضعیت قانونی نیز می تواند پیامد مهاجرتی ایجاد کند.
این شرایط با ازدواج در 90 روز اول یکسان نیست و می تواند نحوه اقدام مهاجرتی را تغییر دهد. اگر مهلت 90 روز گذشته است، قبل از ارسال هر فرم باید وضعیت پرونده به صورت موردی بررسی شود.
محدودیت K1 بسیار مهم است: Adjustment of Status بر پایه K1 به ازدواج با همان شهروندی وابسته است که I-129F را برای متقاضی ثبت کرده است. بنابراین نباید تصور کرد که ورود با K1 و سپس ازدواج با شهروند آمریکایی دیگری همان نتیجه را ایجاد می کند.
ورود با K1 به معنی دریافت خودکار مجوز کار دائمی نیست.
دارنده K1 می تواند در چارچوب مربوط برای EAD درخواست دهد، اما مجوز مرتبط با خود وضعیت K1 فقط در دوره 90 روزه K1 قابل استفاده است و قابل تمدید بر پایه همان دسته نیست. به همین دلیل در عمل بسیاری از متقاضیان بعد از ازدواج، I-765 را در ارتباط با I-485 در حال بررسی ثبت می کنند.
تا زمانی که مجوز قانونی کار را ندارید، صرف ورود با K1 را به معنی اجازه شروع کار در هر شغل تلقی نکنید.
ویزای K1 برای یک ورود است. بعد از ورود، مخصوصا پس از ثبت I-485، خروج بدون بررسی وضعیت و بدون سند سفر مناسب می تواند برای پرونده مشکل ایجاد کند. در بسیاری از پرونده های Adjustment of Status موضوع Advance Parole با Form I-131 مطرح می شود.
| ویژگی | K1 | CR1 / IR1 |
|---|---|---|
| وضعیت زوج | هنوز ازدواج نکرده اند | ازدواج قانونی انجام شده است |
| پتیشن اصلی | I-129F | I-130 |
| نوع ویزا | غیرمهاجرتی با هدف ازدواج و مهاجرت بعدی | ویزای مهاجرتی همسر |
| محل ازدواج | بعد از ورود به آمریکا | قبل از صدور ویزا ازدواج انجام شده |
| گرین کارت | بعد از ورود و ازدواج باید I-485 ثبت شود | فرد با ویزای مهاجرتی وارد مسیر اقامت دائم می شود |
| هزینه بعد از ورود | هزینه قابل توجه Adjustment of Status دارد | ساختار هزینه متفاوت است |
اگر هنوز درباره مسیر مهاجرتی خود مطمئن نیستید، مقاله روش های مختلف مهاجرت نیز می تواند برای مقایسه اولیه مفید باشد.
اصل عمومی مربوط به ملاقات حضوری در دو سال قبل از ثبت پتیشن است، نه دو سال سابقه رابطه.
K1 برای نامزد است. اگر زوج در طول فرایند ازدواج کنند، شرایط پرونده تغییر می کند و باید مسیر مناسب همسر بررسی شود.
اختلاف در تاریخ آشنایی، سفرها، آدرس، شغل، ازدواج قبلی و سایر اطلاعات می تواند سوال ایجاد کند.
هنوز در برخی مقالات فارسی نام فرم های منسوخ مانند G-325A برای پرونده K1 دیده می شود. همیشه باید نسخه فعلی I-129F و دستورالعمل روز USCIS بررسی شود.
هزینه 535 دلاری I-129F که در بعضی سایت ها دیده می شود مربوط به تعرفه فعلی نیست. هزینه ثبت عمومی I-129F در زمان به روز رسانی این مقاله 675 دلار است.
تایید پتیشن USCIS و صدور ویزا دو تصمیم متفاوت هستند. محدودیت صدور ویزا باید جداگانه بررسی شود.
اسکرین شات یا عکس ساختگی می تواند بسیار جدی تر از کم بودن مدارک باشد. فقط مدارک واقعی و قابل توضیح ارائه کنید.
مدیکال ویزای آمریکا فقط باید طبق دستور سفارت و نزد Panel Physician مورد تایید انجام شود.
از 30 مارس 2026 متقاضیان K1 و K2 نیز وارد دامنه گسترش یافته Online Presence Review شده اند.
بررسی اولیه شرایط، چک کردن مدارک رابطه، فرم ها، DS-160، مدارک مالی، آمادگی مصاحبه و کنترل تناقض های پرونده از کارهایی است که برترمهاجر براتون انجام میده.
هیچ موسسه ای نمی تواند صدور ویزا را تضمین کند؛ تصمیم نهایی با USCIS، افسر کنسولی و سایر مراجع قانونی آمریکاست. هدف برترمهاجر این است که پرونده شما از سمت اطلاعات، فرم و مدارک با خطای قابل پیشگیری وارد فرایند نشود.
خیر. petitioner ویزای K1 باید شهروند ایالات متحده باشد. دارنده اقامت دائم باید گزینه های مهاجرت خانوادگی متناسب با وضعیت خود را بررسی کند.
خیر. اصل عمومی این است که شما و شهروند آمریکایی در دو سال قبل از ثبت I-129F حداقل یک بار حضوری یکدیگر را ملاقات کرده باشید، مگر اینکه استثنای قانونی پذیرفته شود.
رابطه می تواند آنلاین شروع شده باشد، اما تماس آنلاین به تنهایی معمولا جای شرط ملاقات حضوری را نمی گیرد.
خیر. K1 ویزای غیرمهاجرتی است. بعد از ورود، ازدواج با petitioner و ثبت I-485، متقاضی وارد فرایند دریافت اقامت دائم می شود.
حداکثر 90 روز از تاریخ ورود با K1.
Adjustment of Status بر پایه K1 به ازدواج با همان شهروند آمریکایی که I-129F را ثبت کرده وابسته است. ازدواج با شخص دیگری همان مسیر را ایجاد نمی کند.
فرزند واجد شرایط می تواند برای K2 اقدام کند. فرزند باید مجرد و زیر 21 سال باشد و سایر الزامات پرونده را نیز رعایت کند.
خیر. K2 می تواند همراه یا بعد از K1 وارد شود، اما نباید قبل از دارنده اصلی K1 وارد آمریکا شود و محدودیت های اعتبار و Follow-to-Join نیز باید رعایت شود.
هزینه عمومی ثبت I-129F در Fee Schedule بررسی شده برای این مقاله 675 دلار است. قبل از پرداخت، تعرفه همان روز USCIS را دوباره بررسی کنید.
Department of State در تعرفه فعلی برای دسته K مبلغ 265 دلار برای هر متقاضی اعلام کرده است.
خیر. I-134 می تواند در مرحله کنسولی K1 برای حمایت مالی مطرح شود؛ I-864 معمولا بعد از ازدواج و در مرحله Adjustment of Status کاربرد دارد.
ورود با K1 به معنی مجوز کار نامحدود و خودکار نیست. برای Employment Authorization باید مسیر قانونی مربوط و Form I-765 بررسی شود.
K1 برای یک admission به آمریکا صادر می شود. پس از ورود نمی توان مانند یک ویزای چند بار ورود عادی از همان K1 برای رفت و آمد استفاده کرد.
اعتبار ویزای صادر شده می تواند حداکثر 6 ماه از تاریخ صدور باشد. تاریخ دقیق درج شده روی خود ویزا ملاک سفر است.
پتیشن I-129F معمولا چهار ماه از تاریخ تایید USCIS اعتبار دارد و افسر کنسولی در شرایط مربوط می تواند اعتبار آن را تمدید کند.
اتباع ایران در حال حاضر مشمول محدودیت های گسترده PP 10998 هستند. امکان ثبت یا ادامه بعضی مراحل به معنی تضمین صدور K1 نیست. تابعیت دوم، پاسپورت مورد استفاده، تاریخ صدور ویزا و استثناهای احتمالی می توانند نتیجه تحلیل را تغییر دهند و باید موردی بررسی شوند.
خیر. حتی استثناهای عمومی قبلی برخی ویزاهای Immediate Relative در PP 10998 تغییر کرده اند. بنابراین K1 یا CR1 را نباید بدون بررسی وضعیت روز به عنوان راه دور زدن محدودیت در نظر گرفت.
بله. وزارت امور خارجه آمریکا از 30 مارس 2026 Online Presence Review را به K1 و K2 نیز گسترش داده و از متقاضیان مشمول خواسته پروفایل های شبکه اجتماعی را برای این بررسی روی حالت Public یا Open قرار دهند.
ویزای نامزدی K1 برای زوجی طراحی شده است که هنوز ازدواج نکرده اند، یکی از آنها شهروند آمریکاست و قصد دارند بعد از ورود نامزد خارجی به ایالات متحده حداکثر ظرف 90 روز ازدواج کنند.
مسیر کلی شامل I-129F، USCIS، NVC، DS-160، مدیکال، مصاحبه، صدور K1، ورود به آمریکا، ازدواج و سپس I-485 است.
در سال 2026 برای متقاضی ایرانی مهم ترین کار این نیست که صرفا فرم I-129F را سریع ارسال کند؛ ابتدا باید بررسی شود که محدودیت های فعلی صدور ویزا چه اثری روی وضعیت شخص دارد. تابعیت دوم، پاسپورت، محل اقامت، تاریخ پرونده و استثناهای قانونی ممکن است تحلیل را تغییر دهند.
بعد از مشخص شدن امکان اقدام، کیفیت پرونده اهمیت زیادی دارد: تاریخ های درست، مدارک واقعی رابطه، فرم های هماهنگ، مدارک مالی مناسب و آمادگی برای مصاحبه.
اگر می خواهید قبل از شروع بدانید K1 برای شرایط شما انتخاب درستی است یا CR1/IR1 یا مسیر دیگری باید بررسی شود، می توانید از مشاوره خصوصی برترمهاجر استفاده کنید. از بررسی پرونده تا آماده سازی فرم ها و مصاحبه، برترمهاجر براتون انجام میده.
برای آشنایی بیشتر با زندگی بعد از مهاجرت نیز می توانید راهنمای هزینه های زندگی در آمریکا و مقاله گرین کارت آمریکا چیست؟ را مطالعه کنید.